Skip to main content

รีวิว ภาพยนตร์ แฟนเดย์…แฟนกันแค่วันเดียว หนังสนุกที่คุณห้ามพลาด

รีวิว ภาพยนตร์ แฟนเดย์…แฟนกันแค่วันเดียว หนังสนุกที่คุณห้ามพลาด

FD02

รีวิว ภาพยนตร์ อย่างไรก็ตาม ถึงแม้หนังไปตั้งใจเล่นประเด็น “ความจริงใจ” กับ “การโกหก” หรือ “ความจริง” กับ “ความฝัน”
พร้อมกับหลอกล่อคนดูให้คล้อยตามโดยการนำเที่ยว (sightseeing) ชมวิวและบรรยากาศสวย ๆ ของฮอกไกโด
ซึ่งก็ทำได้ดีในระดับมาตรฐาน GTH (หรือ gdh) แต่ผิดหวังที่ทีมเขียนบท ทำการบ้าน กับประเด็น ความจำเสื่อมชั่วคราว
(Transient Amnesic Syndrome หรือ TGA) ของนางเอกมาน้อย หรือก็คงทำแหละ… แต่เลือกที่จะหละหลวมกับมัน แล้วไปให้ความสำคัญกับ “สิ่งที่ขายได้มากกว่า” แทน

ช่วงกลางเรื่อง เป็นช่วง ที่เราชอบ ไม่ชอบ ที่สุด รู้สึกเบื่อ เหมือนนั่งดูพรีเซนเตชั่น งานแต่งงาน ควบรายการนำเที่ยวฮอกไกโด คือเราก็เข้าใจนะว่า เขาอยากให้เราเข้าไปอยู่ในโลกแห่ง “ฝันที่เป็นจริง” ของพระเอก แต่เราว่ามันเป็นความเพ้อฝันที่ยาวเวิ่นเว้อเกินไป ซึ่งมันอาจจะผิดที่เราเองที่ ไม่สามารถมีอารมณ์ ร่วมกับมันได้ เข้าไม่ถึงคนประเภทอย่าง “เด่นชัย” กับ “นุ้ย” และไม่ตื่นเต้นกับการ เที่ยวประเทศญี่ปุ่น

แต่ช่วงองก์แรกกับ ช่วงองก์ สุดท้ายอยู่ในเกณฑ์ ที่โอเค โดยเฉพาะ เลือกตอนจบได้ดี เข้ากับคอนเซ็ปต์หนัง และทิ้งอารมณ์คนดูให้หน่วงและคิดตามต่อแม้หนังจะขึ้น credit แล้ว แต่มันก็ไม่ได้ เป็นประเด็น ต้องถกข้ามวันข้ามคืนขนาด Inception หรอกนะ และก็ไม่ได้ซาบซึ้งตราตรึง อะไรขนาดนั้น เต็มที่ก็มีความรู้สึกนั้นไม่เกิน 24 ชั่วโมงเช่นเดียวกับโรคที่ “นุ้ย” เป็นนั่นแหละ ตื่นเช้ามาก็ลืม…

ทั้งนี้ทั้งนั้น โดยรวม แฟนเดย์ (เช่นเดียวกับหนัง GTH ที่แล้วมา) ก็ยังเป็นหนังไทย ที่มีคุณภาพ และน่าสนับสนุนกว่าหนังไทยหลาย ๆ เรื่องอยู่วันยังค่ำ โปรดักชั่นดี ภาพสวย

นอกจากนี้ ด้วยบุญบารมีของโต้ง บรรจง, เต๋อ ฉันทวิชช์, และทีมงาน ที่สั่งสมมาตั้งแต่ยุคสมัย GTH เราจึงเชื่ออีกว่า สุดท้ายหนังเรื่องนี้ก็จะยังขายได้ ยิ่งเนื้อหนังมี “คนแอบรัก”, “มนุษย์ออฟฟิศ”, รวมถึง “ญี่ปุ่น” เป็นองค์ประกอบหลักด้วยแล้ว ยังไงก็โดนใจกลุ่มคนดูกระแสหลักแน่นอน อย่างน้อย ๆ ก็เข้าถึงกลุ่มคนดูได้กว้างกว่า ฟรีแลนซ์ฯ ของ เต๋อ นวพล (ถึงแม้เราจะชอบ ฟรีแลนซ์ฯ ของ เต๋อ นวพล มากกว่าก็ตาม) ดูหนัง

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *